Spojrzałem kolejno na twarze moich pasażerów. Wreszcie zdecydowałem się: Pastorze Smallwood, może pan… Nie, dziękuję odpowiedział szybko Smallwood i uśmiechnął się z zawstydzeniem. Jeszcze nigdy tak silnie nie odczuwałem, doktorze Mason, że jestem właściwie przede wszystkim człowiekiem pokoju. Być może pan Corazzini… Spojrzałem na Corazziniego. Wzruszył ramionami. Rozumiałem jego brak entuzjazmu. Prawdopodobnie zdawał sobie sprawę z tego, że przez długi czas był w moich oczach jednym z głównych podejrzanych, i dlatego pewna rezerwa w stosunku do mnie nie pozwalała mu wykazywać zbyt wiele zapału do moich zamierzeń. Nie była to jednak odpowiednia chwila na bawienie się w konwenanse. Dałem mu znak głową. Podszedł do Zagera. Przeszukał go bardzo dokładnie, ale nic nie znalazł. Wtedy cofnął się, spojrzał na mnie i odwrócił się do Levina. Wyjął z jego kieszeni pęk kluczy i podrzucił je w powietrze. To jest jakaś zorganizowana akcja! wrzasnął Solly Levin.

(Reklama: , elektryk Kraków ,projektowanie stron www )